Akceptowane formaty plików

pliki należy dostarczyć w jednym z podanych formatów:

• Adobe InDesign (*.indd)
• Adobe Illustrator (*.ai)
• TIFF (*.tif)
• Encapsulated PostScript (*.eps)
• CorelDRAW (*.cdr)

Formaty wektorowe należy zapisać bez fontów (wszystkie teksty należy zamienić na krzywe). Grafika zapisana w formacie bitmapowym powinna mieć rozdzielczość 300 dpi (przy rozmiarach 1:1 w stosunku do formatu wyjściowego) oraz ustawioną przestrzeń kolorów CMYK.

Najczęściej popełniane błędy

1.	Spady najczęściej popełniany błąd - projekt do druku jest przygotowany w rozmiarze wyjściowym a grafika kończy się na krawędzi użytku bez pozostawienia jej nadmiaru do obcięcia. Podczas obcinania na gilotynie która ma pewną tolerancję błędu, niektóre użytki mogą zostać przycięte o ułamek milimetra od planowanego brzegu w wyniku czego pozostają na nim niezadrukowane marginesy. W celu uniknięcia tych prześwitów należy pozostawić nadmiar ok. 2 do 3 mm od krawędzi użytku. Druk bez spadów - po obcięciu widać białe prześwity Druk ze spadami - po obcięciu nadmiar grafiki zostaje obcięty a użytek jest zadrukowany do samej krawędzi
2.	Marginesy Wszelkie istotne elementy które mają pozostać na użytku powinny być odsunięte od brzegu użytku, minimalny margines powinien być nie mniejszy niż 2 mm.
3.	Tryb kolorów Wielobarwne druki powstają poprzez "mieszanie" 4 farb Cyan (niebieskozielony) Magenta (purpurowy) Yellow (żółty) i blacK (czarny). Prace przygotowane w trybie kolorów RGB (Red Green Blue czyli czerwony, zielony i niebieski) ulegają podczas przygotowywania naświetleń konwersji do trybu CMYK efekt tej konwersji zależy od kilku czynników a niektóre kolory mogą nie mieścić się w węższej przestrzeni kolorów CMYK i ich wygląd będzie odbiegał od założeń. W celu uzyskania spójnych kolorów należy przygotowywać projekty w trybie CMYK.
4.	Rozdzielczość zdjęć Często zdarza się, że projekty zawierają zdjęcia pobrane z internetu, lub nieodpowiednio zeskanowane - mają one rozdzielczość 72-96 dpi co jest wartością zbyt małą aby uzyskać w druku ostre, wyraźne zdjęcia. W przypadku plików internetowych problemem może też być zbyt wysoki współczynnik kompresji w wyniku którego powstają zauważalne artefakty. W programach graficznych można zwiększyć rozdzielczość zdjęcia jednak ilość szczegółów pozostanie bez zmian i po wydrukowaniu wyjdą nieostre. Optymalną rozdzielczość zdjęcia można obliczyć ze wzoru dpi = lpi * 1,5. W przypadku druków wysokiej jakości np. albumów, stosuje się liniaturę 200 lpi - zdjęcia zatem powinny wtedy posiadać rozdzielczość 300 dpi. Rozdzielczość powyżej tej wartości nie spowoduje uzyskania większej ilości szczegółów na wydruku, a jedynie zwiększenie objętości projektu.